- ‘Zoals het was in de dagen van Noach, zo zal het zijn wanneer de Mensenzoon komt’ (Mattheus 24:37).
De komst van de Mensenzoon, de parousia. D.w.z. de aanwezigheid van Jezus Christus. Wat heeft men in de afgelopen 1.800 jaar binnen het christendom gedaan? Wat voor evangelie heeft men in de kerken gebracht? Heeft men gesproken over het evangelie van het koninkrijk van de hemelen, over de geestelijke strijd in de hemelse gewesten? Waren dit de resultaten?
‘Wij loven U, o God, wij prijzen Uw naam…’
In de Middeleeuwen was er de Inquisitie en werden er mensen verbrand, omdat men ook toen al het Oude Testament in het achterhoofd had. Bij de brandstapels zongen ze het ‘Te Deum’: ‘Wij loven U, o God, wij prijzen Uw naam’ en de grootste huichelaars sleepten nog wat extra brandhout aan. De portalen van de kerk zijn gevuld met bloed. Het was een bespotting van het evangelie, terwijl ze dachten dat ze goed bezig waren met het vermoorden van mensen. Zij zouden wel even vaststellen wie voor God leefde. Zij zouden hen die niet geloofden in hun satanische praatjes wel even uitroeien in de naam van God! De duivel werd uitgebeeld met bokkenpoten, de heksen met bezemstelen. Hele landstreken raakten ontvolkt, omdat men de mensen doodde vanwege hekserij en toverij. Maar ze wilden geen enkel inzicht hebben in het koninkrijk van de hemelen en hun ingeschapen(!) geweten was door henzelf dichtgeschroeid met brandijzers.
Ons land kent massa’s kerken en allen zijn daarin grootgebracht, maar het is een en al materialisme. Men bidt om gezondheid of een goede beloning, allemaal dingen uit de natuurlijke wereld. Op zich niet verkeerd, maar het is maar een enkeling die inzicht heeft in de geestelijke wereld. Deze heeft zijn ingeschapen geweten nog niet dichtgeschroeid met brandijzers; vergelijkbaar dus met mensen van vóór de zondvloed. Men is bezig met een aards Jeruzalem i.p.v. het nieuwe Jeruzalem, met een aards Israël i.p.v. een geestelijk Israël. Ook al zegt de kerk dat zij het geestelijk Israël zijn, toch laten ze hun (natuurlijke) baby’s besprenkelen. De (tijdelijke 10 geboden) worden wekelijks opgehoest als een mantra. Ze hebben het dus niet over kinderen van God, maar over kinderen van vlees en bloed.
Massa’s surrogaten
Het evangelie van het koninkrijk van de hemelen zoekt geestelijke mensen die in hun leven bewust de stap gezet hebben op de hoge weg en hemelburger willen zijn. Maar dat evangelie is bijna 1.800 jaar lang niet gebracht. Men kan ‘heilige boeken’ vol schrijven over de Bijbel, maar de Bijbelse doop en de hemelse gewesten zijn er niet in terug te vinden. Het enige Bijbelse Fundament is in geen kerk gelegd! Vandaag heeft men het in de kerk wél druk met mannendagen of vrouwenochtenden en rozenkransen of belijdenis verhaaltjes. Men is fanatiek bezig me het collectief schuld belijden van de zonden van het volk in de afgelopen eeuwen en God moeten schrijven als ‘hij’ i.p.v. ‘Hij’. Zo is men altijd bezig met horizontaal denken. Er is bij hen geen hoge weg en geen zicht op het koninkrijk van de hemelen. Ze nemen niets waar en merken niets op, precies zoals in de tijd van vóór de zondvloed.
Mozes op de berg Horeb als voorbeeld – De aarde en hemel beefden
In Hebreeën 12:18-21 spreekt Paulus over Mozes die de berg Horeb naderde, terwijl het volk bang werd omdat de berg zo heen en weer werd geschud. Ze waren bang omdat ze aardsgezind waren, ze mopperden en waren negatief ingesteld. Net zoals de mensen tijdens de zondvloed, kon God ook hen niet meer bereiken. Hun gedachten waren niet vernieuwd. In vers 26 staat:
- ‘Toen heeft Zijn stem de aarde doen wankelen, maar nu heeft Hij een belofte gegeven, zeggende: Nog eenmaal zal Ik niet slechts de aarde, maar ook de hemel doen beven’.
De hemelen zullen met gedruis voorbijgaan, d.w.z. met een donderend geweld. Het gaat voorbij, vergelijk het met een wandelaar die op straat loopt, die gepasseerd wordt door een hardrijdende vrachtauto. Dat voel je, je wordt ernaar toe gezogen. Zo gaan de hemel en aarde voorbij, als een storm in de geestelijke wereld. De storm, de zondvloed, gaat voorbij waarna de lucht opklaart. De eerste hemel moet voorbijgaan; er moet een nieuwe hemel komen. De eerste aarde gaat ook voorbij; de aarde moet vernieuwd worden:
- ‘En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde’ (Openb.21:1).
De tijd van de eerste hemel en aarde is dan voorbij, Goddank. Wetteloosheid moet wijken voor gerechtigheid. God heeft een belofte gegeven: ‘Ik zal niet slechts de aarde, maar ook de hemel doen beven’. De meesten worden bang, doemscenario’s te over als ze dit lezen, wat staat er ons wel niet te wachten? Maar Paulus spreekt hier over een belofte, dat is niet iets angstaanjagends. Wij hebben de belofte dat alles wankelen zal en weggenomen wordt wat het leven aantast. Als dat voorbij is, komt Jezus terug in allen die Hem lief hebben, dat is toch een geweldige belofte! Het wankele wordt vervangen door het onwankelbare.
De zuchtende schepping, de zuchtende aarde, wordt hersteld, omdat de zonen van God anders denken. Zij zijn niet vleselijk, maar geestelijk. Als zij hersteld zijn in hun denken, kan God de belofte van het totale herstel in vervulling doen gaan. Mensen vóór de zondvloed dachten in geweld termen, zij zochten contact met de duivel. Deze kwam graag tot hen met miljarden gewelddadige demonen. Als mensen het herstel van de schepping willen, kan God weer contact met de mensen hebben en kunnen zij weer tot God naderen (Jacobus 4:8). God is genadig en barmhartig, die alles heelt en herstelt als de zonen van God aan het herstelplan denken en willen gaan werken. Jesaja 61 zegt:
- ‘Want zoals de aarde haar gewas voortbrengt en een hof zijn zaaisel doet uitspruiten, zo zal God gerechtigheid en lof doen uitspruiten voor het oog van alle volken’.
De komende oogst
Het is een ontwikkelingsproces. Wij groeien, ons aan de waarheid vasthoudende, naar Hem toe, waardoor de zuchtende schepping zich gaat herstellen. Ook dat is een groeiproces, het is als met het koren: het zaad, de halm, de aar, het rijpe koren in de aar. Jezus was de eerste volmaakte mens. Hij maakte een start aan het herstel van mensen. Na Jezus komt de gemeente, waaruit de zonen (en dochters) van God tevoorschijn komen. Vervolgens wordt de schepping hersteld, ook dat heeft tijd nodig. Opnieuw miljoenen jaren’ (1.000 jaar is slechts een voorbeeld, Openb.20:8). Doordat de mensen het contact met God verbraken, is er ontrouw ontstaan, een proces van neergang, maar door het openbaar worden van de zonen (en dochters) van God is het totale herstel mogelijk. Hun verlangen naar harmonie en herstel is zo sterk en krachtig, dat ze ook de geestelijke wereld, de krachten van de toekomende eeuw, kunnen gebruiken om de aarde weer te herstellen. En de nieuwe aarde zal er goed uitzien!
Jezus Christus: ‘Zal Ik nog hét geloof vinden’?
Wij verwachten een massale oproep van demonen in de hemelse gewesten. Het opkomen van de machten van de duisternis uit de afgrond, bloed en vuur en rookzuilen (Openb.9:1-12). Zaken die wij nu al zien gebeuren op grote schaal. Het wereldwijd bewust vermoorden van twee miljard, onschuldige mensen in slechts vijf jaar tijd (incl. embryo’s). Tegelijkertijd letten wij op wat Jezus ons beloofd heeft: ‘Ik zal in deze dagen Mijn Geest uitstorten op alles wat (voor God!) leeft’.
Nu de geestelijke wereldbranden vandaag aan het uitbreken zijn op grote schaal, hebben wij Gods Geest en zijn wij geestelijk onaantastbaar. Ons geloof in de onzienlijke God en de kracht van Zijn Geest; de sterkte van Zijn heilige engelen en het herstel van de schepping zal ons doen overwinnen.
Zal de Heer dát geloof nog terug vinden op deze aarde? Men gelooft wel in God, maar gelooft men óók in het herstel dat geopenbaard zal worden in Zijn volk? Men gelooft nog wel dat er keurige naamchristenen zullen zijn. Nooit bekeerde, fatsoenlijke zondaars en de geestenwereld van het occulte boeit hen ook nog. Maar zij willen (tot aan vandaag) niets weten van de strijd in de hemelse gewesten….
De val van Babel
Babel zal in elkaar storten, maar de zonen van God trekken uit Babel en vormen een geestelijke menigte. Ook de antichrist trekt uit Babel, na eerst nog een flinke trap nagegeven te hebben en vormt met zijn gevolg ook een geestelijk, demonische menigte. Hij laat het vuur uit de hemel dalen en roept de grootvorsten uit de afgrond op. Men gelooft niet dat demonen in kunnen grijpen maar ook niet dat Gód kan ingrijpen. Men gelooft niet dat de gemeente bestand zal kunnen zijn tegen de vuurproef.
Het oordeel begint echter bij het huis van God, omdat wij er tegen bestand zijn. Als het oordeel over de wereld gaat, gaat het aan ons voorbij. Wij verwachten dat Christus zijn slag slaat, dat Hij in ons bereikt wat nooit eerder bereikt is. Daar is geloof voor nodig, zoals het geloof van Henoch en Noach. We pakken iets vast wat we niet zien, want het geloof is een bewijs van de dingen die men niet ziet (Hebr.11:1,2).
De voorhof prijsgegeven
Wij zijn de ark aan het bouwen, wij bouwen de tempel van God. Als de verwoesting komt, wordt de tempel er buiten gelaten (Op.11:2). Een tempel in de geestelijke wereld, dat is onze ark, de schuilplaats van de Allerhoogste. De aarde en hemel zullen nog eenmaal beven. Dan zullen wij bovenmatig vervuld worden met de Geest van God. Dan komt er een nieuwe hemel en een nieuwe aarde waar gerechtigheid woont. De nieuwe schepping wordt niet meer verwoest, er zal geen dood meer zijn, geen gehuil en rouw. Er zal overwinning zijn.
Een nieuwe regenboog
Voor de troon van God is een regenboog (Gen.9:8-17). Vóór de zondvloed had nog niemand een regenboog gezien. De regenboog voor Gods troon kan alleen maar gezien worden als je er geestelijke ogen voor hebt: het licht, uitgaande van de Vader en de Zoon, straalt op een witte wolk die regen bevat. De wolk is het beeld van de gemeente van Jezus Christus. Doordat het licht van de Vader en de Zoon op de wolk straalt, ontstaat er een regenboog. Dat is de veelkleurige wijsheid van God, de trouw van God aan zijn eeuwig verbond over alles wat voor Hem leeft. En het teken van het Nieuwe Verbond zullen alle mensen zien (Matth.24:30), dat Gods licht straalt op de gemeente en ze zullen het met verbazing zien dat God in hen woont die tot geloof gekomen zijn (Op.11:11). De smaragdgroene kleur van de regenboog is het teken van het eeuwige leven, want door de gemeente van Jezus Christus wordt de schepping hersteld. We gaan een goede tijd tegemoet, wij komen niet om als we dit vasthouden en geloven!