- ‘Een gewijde traditie volgend, zullen gelovigen van over de hele wereld opnieuw de Eeuwige Stad binnenstromen om een nieuw heilig jaar te vieren!’
Het jaar 2025 was weer belangrijk voor Rome. Er wordt namelijk weer eens een rooms-katholieke jubeljaar gevierd. Allerlei nieuwsbronnen laten ons herhaaldelijk zien, horen en lezen, dat miljoenen mensen juist dit jaar naar Rome gaan. Het gevolg is dat men ook in de protestantse kerken zoiets heel gewoon gaat vinden. Uitdrukkingen als ‘gewijde’ traditie en ‘eeuwige stad’ zijn normaal geworden. Wie niet oppast, spreekt zelf ook over de ‘heilige’ vader (de paus) omdat men het gewend is hem zo te noemen. De z.g. neutrale staatspropaganda noemt hem immers ook zo?
In dit artikel willen we het hele circus rond het naar Rome gaan om een gratis aflaat te kopen, belichten vanuit het Evangelie. In de hoop dat u dit jubeljaar (én Rome) een verschrikking zult vinden en dat u alleen de wérkelijke Woorden van God zult accepteren als een Blijde Boodschap en Goed Nieuws voor u.
Lief zijn voor elkaar…..
Klare taal spreken of schrijven over de rooms-katholieke kerk mag tegenwoordig niet meer. Men moet lief zijn voor elkaar.
- ‘Zij zijn toch immers één in ons geloof in Jezus?, zo beweren zij.
- ‘Zij hebben toch samen deel aan een en dezelfde verlossing?’
- ‘Zij zijn toch allen broers en zusters van elkaar, leden van een Lichaam waarvan Christus het Hoofd is?’
De tijd van elkaar verketteren is gelukkig voorbij, zegt men dan. Zij leven nu in de tijd van tolerantie en religieuze, ideologische bewegingen. Rooms-katholieke bisschoppen en klooster oversten worden (volgens Rome) immers met Gods Geest gedoopt en dus zegt men:
- ‘Laat de Geest maar werken. God weet echt wel wat Hij doet als Hij Zijn Geest uitstort over rooms-katholieken’.
- ‘Werkingen van Gods Geest mag men niet verstoren door de tegenstellingen in een helder daglicht te plaatsen. Nee, daar mag niet meer over gesproken of geschreven worden. Anders stoot je bepaalde mensen af waar men net wat contact mee begon te krijgen’.
Vanuit allerlei ‘tactische’, maar ook puur menselijke overwegingen wil men op die manier de kool en de geit sparen. Men wil de onverzoenlijkheid en de tegengesteldheid van inzichten en doelstellingen zoveel en zo lang mogelijk verdoezelen. Men wordt opgeroepen om niet te ‘polariseren’. Echter, God Zelf maakte wel heel scherpe tegenstelling tussen leugen en waarheid, tussen licht en duisternis: ‘Als de bazuin een onduidelijk geluid geeft, wie zal zich klaar maken tot de strijd?’ (Num.10:9; 1 Cor.14:8).
Permanente weerspannigheid
Daarom moeten opnieuw geboren christenen ook duidelijk zijn. Iedereen mag en moet weten hoe wij staan tegenover religieuze groepen, die zichzelf de naam ‘christelijk’ of ‘kerk’ toe-eigenen, terwijl zij niet leven naar de Woorden van God. Polarisatie is heel belangrijk in de gemeente van God. Niet als het gaat om de tegenstelling Rome – Reformatie, want miljoenen reformatorische ‘christenen’ hebben geen enkele verlossingszekerheid dankzij de ‘leringen van hun voorvaders’. Zij weigeren immers (net als hun voorouders) het Bijbels fundament te leggen in eigen leven. Zij weten het nog steeds beter dan God, zijn Zoon Jezus Christus én de apostelen!
Waarschuwing!
Miljoenen roomse ‘christenen’ gaan op reis naar de stad Rome voor een volle aflaat. Het heeft geen zin om de ene gruwel tegen de andere gruwel af te wegen. Maar wel zal dat wat een gruwel is, ook helder en onverbloemd een gruwel genoemd moeten worden, zodat Gods heerlijke boodschap niet verduisterd zal worden te midden van zoveel misleiding en bedrog. Na zoveel jaren zelf slachtoffer te zijn geweest van misleiding kan ik niet anders dan de onoverbrugbare kloof aanwijzen, die er is tussen ‘Rome’ en het eeuwig evangelie van Jezus Christus. Wie geen klare taal wil lezen tégen de rooms-katholieke leer moet vooral niet verder lezen. Rome schroeit haar geweten dicht en bedriegt daarmee zichzelf en ook 1,4 miljard anderen!
Een gratis volle aflaat voor 25 jaar lang? Rennen!
Bij de viering van het zogenaamde ‘Heilig Jaar’ of ‘Jubeljaar’ gaat de rooms-katholiek allereerst naar Rome voor de volle aflaat. Die volle aflaat kon men vroeger uitsluitend in de stad Rome verdienen… Het is nuttig om eerst de Rooms Katholieke kerkleer over de volle aflaat toe te lichten. Dan weten we wat de paus van Rome al die mensen aan te bieden heeft en wat men in Rome komt zoeken.
Een door Rome uitgevonden zondestraf
De roomse leer maakt onderscheid (geheel in strijd met het Nieuwe Testament) tussen vergeving van zondeschuld en zondestráf. Wie vergeving heeft gekregen van de zondeschuld, op grond van Jezus’ lijden en sterven, blijft volgens de roomse leer toch nog opgescheept zitten met de zondestráf. De mens moet zelf de straf dragen die hij voor al zijn zonden verdiende!
Het Roomse ‘vagevuur’
Als de straf die de mens voor zijn zonde verdient, niet in dit leven uitgeboet wordt door werken van boetvaardigheid, dan blijft die straf bewaard voor later; voor het hiernamaals, voor na de dood: het vagevuur. God heeft dat allemaal nauwkeurig bijgehouden. Ook al heeft Hij het vergeven, straf zal men krijgen. Zo leert het perverse Rome.
De heiligen als cadeautje voor té veel betaalde boetes
Nu heeft de roomse kerk een doekje voor het bloeden voor de mens, die bang wordt voor wat hem te wachten staat als hij straks in handen van die wrekende God zal vallen. Er zijn volgens Rome namelijk mensen, die in hun leven veel meer boete hebben gedaan dan nodig was voor hun eigen zonden. Dat zijn de roomse ‘heiligen‘. Hun overschot aan boetedoeningen is de erfenis van de kerk van Rome. De paus van Rome mag over deze ‘schat’ van de kerk vrij beschikken en hij doet dat door het verlenen van aflaten. Soms worden deze aflaten gratis gegeven en bij andere gelegenheden worden ze (ook vandaag nog!) tegen geld verkocht. Een volle aflaat is dus een volkomen kwijtschelding van alle tijdelijke straffen die men na de vergeving van de zondeschuld hier op aarde of in het vagevuur nog zou moeten ondergaan.
Gecamoufleerde roomse trucjes
Ook als de aflaten gratis gegeven worden, stelt de paus toch dikwijls allerlei voorwaarden vast, waardoor men die aflaten tóch moet verdienen. Elke paus stelt hier zijn eigen regels voor op. Er waren pausen, die als voorwaarde voor die jubileum aflaat stelden, o.a.:
- ‘Dertig dagen achter elkaar in de stad Rome alle vier de grote patriarchale basilieken bezoeken en in elk daarvan bepaalde religieuze, godvruchtige oefeningen doen…
Maar men heeft het vandaag veel gemakkelijker gemaakt. Men hoeft er niet meer zoveel voor te ‘doen’ om die aflaat te ‘verdienen’. Vandaag kunnen de rooms-katholieken die grote jubileum aflaat al thuis verdienen met speciale gebeden. Helaas, de drang om er zelf iets voor te ‘doen’ zit zó diep dat er toch miljoenen mensen alsnog naar Rome gaan met als hoofddoel: ‘de jubileum aflaat in Rome zélf verdienen’ Men komt de kwijtschelding van de zondestraf in Rome zélf halen. Dat is de on-Bijbelse en gruwelijke achtergrond van de pelgrimage naar de stad Rome!
Het jubeljaar
Oorspronkelijk werd het eerste jaar van iedere eeuw met bijzondere show als ‘jubeljaar’ gevierd. Vanaf 1350 werd elke 50 jaar een ‘heiligjaar’ gevierd. Na 1400 werd dit zelfs om de 25 jaar gedaan. In zo’n jubeljaar verleende de paus alle eeuwen door speciale geestelijke gunsten, de zogenaamde jubileum aflaat, die in het ‘Heilige Jaar’ alléén in Rome kan worden verdiend.
In de middeleeuwen was de volle aflaat iets zeldzaams. Dat bood de kans om na de dood het verschrikkelijke vagevuur over te kunnen slaan, zodat men regelrecht de hemel kon binnengaan. Eeuwenlang hebben vele honderdduizenden getoond hoeveel zij ervoor over hadden om zo’n vrijkaartje voor de hemel te kunnen krijgen. In alle eeuwen heeft dan ook die jubileum aflaat centraal gestaan voor de pelgrims en zo is het nu nog steeds.
Uitgevonden liturgieën: deurtje open, deurtje dicht…
Rond zo’n heilig jaar is een hele liturgie opgebouwd. Op de vooravond wordt de dichtgemetselde ‘heilige deur’ van de Sint Pieters basiliek door de paus zelf geopend ten teken van de opening van het heilige jaar. Een jaar later zal de paus zelf de eerste steen weer inmetselen om die deur te sluiten. Andere kardinalen en bisschoppen metselen dan weer net zoveel stenen in tot de deur weer helemaal dicht is. Zo wordt het vrome volk lekker bezig gehouden. Miljoenen mensen gaan op reis naar de ‘heilige stad’, zoals 2 miljard islamieten naar hun eigen Mekka gaan. Wie kennis heeft van de Woorden van God, kan hier om huilen, maar wij doen dat niet. Er is immers ook nog een door God ingeschapen geweten wat de mens overtuigt van goed en kwaad; van fake en show, of oprechtheid. Van gehuichel en eerlijkheid. De kloof met Rome is onoverkomelijk. Voor eeuwig!
Gemeenschappelijk geloof?
Tegen de achtergrond van deze roomse misleiding, waarbij miljoenen mensen met een ingebeeld vrijkaartje voor de hemel in slaap worden gesust, wijzen we elke bewering over een ‘gemeenschappelijk geloof’ verontwaardigd van de hand. Indrukwekkende, maar holle en lege ceremonies zijn er de oorzaak van dat de naar verlossing zoekende rooms-katholieken zich niet gaan vastklemmen aan de Enige die redding en uitkomst biedt aan een zondaar: Jezus Christus. Hij droeg onze schuld en straf.
De roomse god is een god die wel vergeeft, maar toch blijft toornen, wraken en straffen. De God van de Bijbel is echter een God die vergeeft en vergeet, op grond van wat Jezus Christus eens en voor altijd heeft geleden voor onze zonden. Wij, die het eeuwig evangelie accepteren, wij hebben géén gemeenschappelijk geloof met de rooms-katholieken! De Christus van de Schriften is een Andere dan de karikatuur die de roomse leer van Hem maakt (in Rome hangt Hij tot in eeuwigheid als dode aan een kruis…).
De blijde boodschap die Jezus Christus bracht is, dat er volkomen vergeving en kwijtschelding is voor elke bekeerde zondaar. De hemel is nu al van ons, kinderen van God. Wij zijn nú al erfgenaam van de heerlijkheid, die Jezus Christus bezit. Wij hebben alle reden om nu al te jubelen en te juichen, in plaats dat we zouden vrezen voor een wrekende god. Wij hebben een totaal ander geloof dan de rooms-katholiek!
Laat men zich niet misleiden door hen die spreken over een ‘gemeenschappelijke god’ en een ‘gemeenschappelijk geloof’. Dat is een geraffineerde leugen, afkomstig van de vader van de leugen, de satan zelf. God is een goede God, een barmhartige God, een vergevende God, een genadige God. Die God heeft de mens die Jezus Christus persoonlijk aanneemt, lief en zint niet op wraak en denkt niet aan straf. Van die God heten we niet alleen kinderen, maar we zijn werkelijk Zijn kinderen.
Wie rooms-katholiek geweest is, moet zich bekeren tot een heel andere God en moet allerlei roomse gruwelen (zoals een aflaat) als gruwel afzweren. De volle aflaat werd eens en voor altijd door Jezus Christus aan het kruis voor de serieus zoekenden en oprechten van hart verdiend!