Als het volk van God vernieuwd wordt in het denken, is er ook hoop voor Israël. God ziet voorbij aan de tijden van onwetendheid, ook aan de onwetendheid van het volk Israël. Ook voor het volk Israël geldt dat ze van hun jeugd af aan al een prooi zijn van de demonen. Petrus verwoordt de onwetendheid als volgt: ‘En nu, broers, ik weet, dat u uit onkunde (onwetendheid) hebt gehandeld, zoals ook uw oversten’ (Hand.3:17). Er is vergeving voor het volk Israël. Paulus was ook zo, hij was vroeger een godslasteraar en een vervolger van de gemeente. Het werd hem vergeven omdat hij het in zijn onwetendheid én uit ongeloof heeft gedaan (1 Tim.1:13). Als een van de wereldbeheersers van deze eeuw van de door God verborgen wijsheid geweten had, hadden ze Jezus Christus nooit gekruisigd! (1 Cor.2:8).
Een rest is behouden
God heeft de wereld, maar ook het volk Israël, niet in zijn geheel verstoten. Israël mag ook bij het volk van God horen, als zij in het offer en de opstanding van Jezus Christus geloven en in de hemelse gewesten willen leven. Wij beschuldigen daarom het volk Israël niet direct, maar het volk van God, dat in de hemel leeft, moet Israël tot jaloersheid brengen. Er ligt geen vloek op geheel Israël, omdat God het niet in zijn geheel verstoten heeft. De oorzaak van de verblinding van Israël lezen we in Galatenbrief:
- ‘Want u hebt gehoord van mijn vroegere wandel in het Jodendom: ik heb de gemeente van God bovenmate vervolgd en geprobeerd haar uit te roeien en in het Jodendom heb ik het verder gebracht dan vele van (mijn) tijdgenoten onder mijn volk, als hartstochtelijk ijveraar voor mijn voorvaderlijke overleveringen’ (Gal.1:13,14).
Door de Joden zélf toegevoegde ‘613 mitswot’
Het woord Jodendom komen we alleen hier in de Bijbel tegen. Jodendom is een vertaling van het woord Judaïsme, dat is de Joodse levensstijl, zoals die zich door de traditie van farizeeën en Schriftgeleerden ontwikkeld heeft in de loop van de eeuwen. Het zijn de massa’s toegevoegde wetjes die ze zelf hebben ingesteld. De Grieken kennen het Hellenisme met hun godenleer en traditie, met Plato, Aristoteles en Socrates. Het Judaïsme is daar een tegenhanger van, de groep Joden met hun cultuur die buiten het Hellenisme stonden. Ze kwamen uit Judea, vandaar de naam Judaïsme.
U zult door allen gehaat worden
Eigenlijk is het een minachtende uitdrukking voor de cultuur van de joden over de hele wereld, net als de Hellenisten later de navolgers van Jezus minachtend christenen noemden. Het was een groep mensen die helemaal apart stonden, omdat ze niet bij de Hellenisten en ook niet bij de Judaïsten hoorden. Het woord ‘christenen’ komt 3 keer voor in de Bijbel, elke keer heeft het te maken met mensen, die christenen als buitenstaanders beschouwen. In 1 Petrus 4:16 lezen we: ‘Als hij echter als christen lijdt, dan schaamt hij zich niet, maar verheerlijkt God onder die naam’. Als andersdenkenden ons christenen noemen, krijgen we met lijden te maken, we horen er niet bij. Een christen is met zijn naam gekoppeld aan Christus, wat zichtbaar is in zijn leven van elke dag.
Het Judaïsme (Jodendom) voor zowel de religie als de levensstijl
Het jodendom is niet te verenigen met het hellenisme, maar het is ook zeker niet te verenigen met het christendom. Tot aan vandaag is het Hellenisme én het Jodendom aardsgericht, maar de christen heeft zijn burgerschap in de gééstelijke wereld. Het Jodendom is alleen maar in de zichtbare wereld, het geestelijk denken hebben zij zelf afgesloten. Het Jodendom houdt zich bezig met de aarde: een volk, land, stad, tempel en de letterlijke besnijdenis. Paulus heeft altijd moeten strijden tegen het Judaïsme en het Hellenisme. Dit komt in alle brieven van Paulus aan de orde, o.a.:
- ‘Als u nu met Christus opgewekt bent, zoek dan de dingen die boven zijn, waar Christus is, Die aan de rechterhand van God zit. Bedenk de dingen die boven zijn en niet die op de aarde zijn, want u bent gestorven en uw leven is met Christus verborgen in God. Wanneer Christus geopenbaard zal worden, Die ons leven is, dan zult ook u met Hem geopenbaard worden in heerlijkheid (Col.3:1-4).
Wij distantiëren ons ook van het Judaïsme, als het bijvoorbeeld gaat om rein of onrein eten, sabbatten, zondagen en jaren, de natuurlijke besnijdenis, aardse rituelen, enz., en zo voort.
De afval in de laatste dagen
Het christendom vandaag heeft echter in de loop van de eeuwen ideeën van beide stelsels opgenomen. Het is doordrenkt met Hellenistische gedachten, zoals van Plato en Aristoteles. Plato was de man van het idee, die nooit in de zichtbare wereld wordt gezien. Rond is een idee, maar er is nog nooit iets echt helemaal rond geweest. Zo is de rechtvaardige voor hen slechts een idee; er is nog nooit een rechtvaardige bij hen geweest. Dit laatste is door Augustinus overgenomen en dat wordt nog steeds in de kerken geleerd:
- ‘De rechtvaardige bestaat niet, je blijft zondaar tot de dood, de echte volmaaktheid kun je nooit in dit leven bereiken. De dood is de laatste vijand, het is de doorgang tot het eeuwige leven en tot het eeuwige geluk…’ zo zeggen de belijdenisgeschriften.
Maar Jezus zegt: ‘U zult volmaakt zijn, zoals de hemelse Vader volmaakt is’. En in 1 Thessalonicenzen 5:23 schrijft Paulus: ‘En Hij, de God van de vrede, heiligt u geheel zodat uw geest, ziel en lichaam bij de komst van onze Heer Jezus Christus (en niet daarna!) in alles zal blijken onberispelijk te zijn’.
Aristoteles
Aristoteles was de man, die alles in één systeem wilde brengen: de filosofie, de wijsbegeerte en de godsdienst. Zo ontstaat de natuurlijk, deugdzame mens, die vol wijsbegeerte en godsdienstig besef is. Dit is overgenomen door Thomas van Aquino, de grote man van de roomse kerk en dit heeft geresulteerd in duizenden ceremonieën en liturgieën uit Rome. Paulus heeft tégen het Judaïsme gesproken, hij bracht het wetsvrije evangelie, wat losstaat van ritualisme en wetticisme. Alles is in de geestelijke wereld: de besnijdenis is van het hart, de sabbat is de rust en de vrede van het hart, rein en onrein, gaat over goede en slechte engelen.
Oude en Nieuwe Testament
Wij maken verschil tussen het oude en nieuwe testament. Het oude lezen we in het licht van het nieuwe testament. Iemand die het nieuwe testament niet kent, begrijpt het oude testament niet. Men leest wel wat er staat, maar verstaat niet wat men leest: de letterknechten. De profeten hebben geprofeteerd over de voor óns bestemde genade, ook al wisten ze niet helemaal precies waar het over ging (1 Petr.1:10-12). Lezen we dus het oude testament zoals een jood dat leest, dan komen we op vreemde ideeën. Zo wordt er in het kerkdom gezegd dat er geen verschil is tussen oude en nieuwe testament. Dat is het zogenaamde Israëlisme in het christendom. Zij zeggen dat áls er in het zogenaamde nieuwe testament wordt gesproken over de Schriften, daar uitsluitend het oude testament mee wordt bedoeld. De Schriften worden niet getransponeerd naar de geestelijke wereld. Zij worden vastgeplakt aan de aarde en de hemel blijft voor hen gesloten.
Verleugende christenen worden Jodenaanbidders
De farizeeën kenden al de geschriften van het oude testament uit hun hoofd, maar Jezus moest zijn leerlingen duidelijk maken dat de profeten over Jezus en de gemeente spraken. Zo wordt het joodse geloof verweven met het christendom. Christenen worden ‘Jodengenoten’. Paulus streed er al tegen en ook wij hebben er mee te maken. Ook nu verwachten christenen samen met de niet bekeerde joden ‘de komst van de Koning’. Deze christenen noemen zich dan ook graag ‘jodengenoten’, terwijl er een tegenstelling is tussen de hemelse en de natuurlijke verwachting. Sterker nog, wij worden als verachtelijk bestempeld; zijnde een ‘vervangingsideologie’ die de gemeente van Christus heeft gestolen van de joden. Krankzinniger kan het toch niet worden!
Vloek op Israël?
Onze tekst boven dit artikel gaat over de vervloeking die de Joden uitriepen bij de veroordeling van Jezus. Er zijn mensen die beweren dat de joden er alles voor over hebben om Jezus ter dood te brengen. Alles, de toekomst van hun kinderen en kleinkinderen, de toekomst van hun land en volk, ja door deze vervloeking hebben ze een oordeel over zichzelf afgeroepen. Dit oordeel achtervolgt hen door de hele geschiedenis heen. Ze zijn gehaat en vervolgd. Alleen al tijdens de tweede wereldoorlog zijn er 6 miljoen joden vernietigd.
‘De Joden zouden geen prooi van de volken zijn geworden, als ze de Messias hadden aangenomen…’
De mensen, die dit beweren, nemen de denkwijze over van de oudtestamentische Joden. Zij kennen immers een God die straft en zich wreekt, zoals beschreven staat in o.a. Deut.28:15-20: ‘Maar als u niet luistert naar de stem van de Heer, uw God en niet al zijn geboden en inzettingen, die ik u heden opleg, goed onderhoudt, zullen de volgende vervloekingen over u komen en u treffen: Vervloekt zult u zijn in de stad en vervloekt op het veld… God zal over u de vloek, de verwarring en de bedreiging doen komen…, omdat u Mij verlaten hebt’. In de volgende verzen worden nog meer straffen genoemd, die God over het volk zal laten komen. Hier is sprake van tijden van onwetendheid, men had geen goed zicht op wie God was. Mensen die beweren dat de joden een bloedschuld op zich hebben geladen vanwege de vervloeking uit Mattheus 27, hebben dus nog steeds een oudtestamentische God. Maar voor hen gelden de tijden van onwetendheid niet meer, want in het Nieuwe Testament heeft Jezus de verborgenheden geopenbaard en Hij heeft ons de Vader doen kennen als de enkel goede God.
Zegenen én vervloeken?
In de kerken wordt nog steeds geleerd dat God zegent én vervloekt. Het is dan nog maar een kleine stap om de joodse gedachten overgenomen:
- ‘Als je blind bent geboren, moet jij of je ouders wel gezondigd hebben…’ Of in het geval van de omvallende toren van Siloam: ‘Zij die eronder kwamen en gedood werden, zullen wel gezondigd hebben…’
Maar Jezus leert ons dat niemand daar schuldig aan was. Hij zegt er echter wel bij: ‘Als je je niet bekeert, zul je ook omkomen’. Er ligt dus van God uit geen enkele vloek op Israël vanwege die vervloeking, alsof je bijvoorbeeld alle Friezen in dit land zou kunnen aanspreken op de moord van Bonifatius… Zo kunnen wij, als christenen NIET aangesproken worden op Auschwitz, want de mensen die de concentratiekampen en gaskamers hebben gebouwd, waren geen christenen, maar vooral Duitsers en Oekraïners (whats new)? Joden hebben dus geen schuld meer aan die vervloeking, maar ze zijn in de ellende gekomen omdat het koninkrijk van God van hen is weggenomen. De bescherming voor hen is weg: Michaël, de grote vorst, kan de zonen van het volk niet meer bij staan (Dan.12:1,2; Op.12:7). Het volk Israël heeft geen koning en geen gééstelijke Koning meer. In Hosea 3:4,5 staat:
- ‘Want veel dagen zullen de Israëlieten blijven zitten zonder koning en zonder vorst (Michaël) zonder offer en zonder gewijde steen, zonder efod of terafim. Daarna zullen de Israëlieten zich bekeren en de Heer, hun God, zoeken en David, hun koning en vol ontzag tot de Heer komen en tot zijn redding – in de dagen van de toekomst’.
De Israëlieten zijn verstrooid onder de volken. Ze hebben nog steeds geen geestelijke bescherming. Vanaf 1948 hebben ze wel weer een eigen land en een eigen ‘natuurlijke koning’ (een president). Maar ze hebben de hemelse vorst niet, daarom zijn ze net als alle andere volken. Ze verdedigen hun land met hun eigen wapens en schatrijke Joodse, Amerikaanse, Europese, Australische en Indiase hulpjes. Ook al horen ze tot de meest geavanceerde en goed bewapende landen van de wereld, ze houden de vijand met natuurlijke wapens tegen.
Geestelijk staan ze echter buiten het koninkrijk van God, net als alle stammen, talen en natiën die Jezus Christus blijven afwijzen. Pas als de volheid van de heidenen (de volwassen zonen van God, Rom.8:19) geopenbaard zullen zijn, zal er ook een rest uit aards Israël behouden worden, net als uit alle andere volken.
Wij blijven daarom de leugen afwijzen, dat God z.g. hun harten heeft verhard, zoals de tijdperkenknippers en hun aanhangers leren. Dit doen zij nog steeds zelf!