
Als Jezus – als pasgeborene – naar de tempel gebracht wordt (Lucas 2:26-38), vertelt de Bijbel over Anna. Naar Joodse gewoonte zal ze waarschijnlijk jong getrouwd zijn. Na zeven jaar huwelijk stierf haar man. Wat een verdriet, wat een verlies. Niet alleen omdat ze nu verder alleen door het leven moest, maar ook omdat weduwen in Israël een heel zwakke positie in de maatschappij hadden. Ze werden niet gerespecteerd. Ze leden vaak armoede. De farizeeën roofden hun huizen, negeerden hen en behandelde deze ‘rechtelozen’ met minachting (Matth.23:13-39; Marc.23:13-37). Niet voor niets wordt er in de Bijbel opgeroepen om de weduwen en wezen te verzorgen.
Anna was inmiddels 84 jaar oud. Ze was dus al heel lang weduwe. Reden genoeg om in al die lange, eenzame jaren weg te kruipen in haar eigen schuurtje. Gekwetst, innerlijk beschadigd, gewond. Ze zou, zoals wel vaker het geval bij oudere mensen, zo maar in haar herinneringen van haar jonge jaren kunnen leven. Maar dat gebeurde niet bij Anna. In de Bijbel wordt ze beschreven als een vrouw die iedere dag nog de kracht heeft om naar de tempel te lopen. Ze is daar dag en nacht om te bidden. Regelmatig houdt zij haar tijd om te vasten. En meer dan iemand anders is zij goed bij de tijd. Toen ze weduwe werd, stond ze voor een belangrijke keus. Ze kon zich overgeven aan al haar verdriet. Ze kon zichzelf onderdompelen in zelfmedelijden. Maar ze kon ook al haar aandacht op God gaan richten, op de beloften die Hij gegeven had. Zij koos het laatste. Ze koos het goede deel (verg. Lucas 10:40-42).
Net als de andere Joden kende ze Gods beloften over de komende Messias. Toen zij in haar weduwschap zoveel uren aan zichzelf overgeleverd was, begon zij intensief haar hart tot God te verheffen. Ze leerde daardoor steeds meer Hem lief te hebben. En ja, zij begon steeds meer te verlangen naar de komst van de Messias die God beloofd had. Iedere dag opnieuw concentreerde ze zich op God, die ze met heel haar wezen vereerde. Ze werd er niet moe van. En langzaamaan begon ze te merken dat God ook tegen haar sprak. Ze leerde zijn woorden verstaan. Zo werd zij een profetes van de Allerhoogste. Het omgaan met God werd zo’n heerlijke ervaring voor haar, dat zij het zelfs niet merkte dat het nacht werd. Ze bad maar door. Dag in, dag uit. Jaar in, jaar uit. En al die gebeden werden door God als kostbaarheden bewaard.
In de volheid van de tijd

Toen dan ook de volheid van de tijd was aangebroken en Jezus geboren werd, was zij een van de eersten aan wie God dit geheim bekend kon maken. Ongetwijfeld was ze er al aan gewend de Heer te loven en te prijzen in haar gebeden. Want hoe kon zij anders zo spontaan God prijzen? Op haar hoge leeftijd was ze nog een evangeliste:
- ‘En zij sprak over Hem tot allen, die voor Jeruzalem verlossing verwachtten.’
Ook u mag leven als Anna in een adventstijd. Ook u mag vol verlangen uitzien naar de komst van de Heer – naar zijn uiteindelijke terugkomst – zeker! Maar ook naar de doop en vervulling met Gods Geest. Naar een nieuwe vervulling van de belofte: ‘En het zal zijn in de laatste dagen … dat Ik zal uitstorten van mijn Geest op alles wat (voor God) leeft …’ (Hand.2:17). Een heerlijke toekomst, vol van Gods Geest en vol van kracht en heerlijkheid staat ons te wachten.
Voor hen die gaan sterven
Misschien bent u in nood met veel problemen. Er zijn wereldwijd honderden mensen per dag die gaan sterven. De vraag blijft onder alle omstandigheden: ‘Welke keus maakt u uiteindelijk?’ Zelfs op uw sterfbed kunt u nog kiezen. Geeft u zich over aan zelfmedelijden? Met uw frustraties en beschadigingen? Of doet u als Anna en wilt u zich richten op de heerlijke toekomst die God voor u heeft weggelegd? Dan zult u, net als deze vrouw, leren bidden tot Jezus. Hij is ook voor ú gestorven. Geloof wat Jezus zelf zei:
- ‘Wie in Mij gelooft zal in eeuwigheid niet sterven.’
Geloof in Jezus en God, Zijn hemelse Vader.
De moordenaar aan het kruis

Zelfs de moordenaar aan het kruis bekeerde zich op het allerlaatste moment in zijn leven:
- ‘Jezus, denk aan mij wanneer U in uw koninkrijk komt.’
- Jezus zei tegen hem: ‘Nog vandaag zal je met Mij in het paradijs zijn.’
Dan kan ook binnen in u een loflied gaan zingen; uw hart zal vervuld worden met de zekerheid dat u de dood in eeuwigheid niet zal zien!