
- ‘En de heerschappij rust op zijn schouder’ (Jesaja 9:5)
Hemelse heerschappij
Enkele definities van het woord heerschappij zijn: Autoriteit – Beheer – Bestuur – Directie – Gezag. Als de profeet Jesaja over de grootheid van Zijn heerschappij spreekt, verbindt hij deze met vrede, gerechtigheid en recht. Wat voor koning was de Heer Jezus? Hoe werkte Hij zijn autoriteit op de aarde uit?
Zijn Koninkrijk was niet van deze wereld en zijn macht kwam niet overeen met het geweld, dat corrupte clubjes biljonairs vandaag op aarde bezitten. Politiek vormde de Heer ook geen partijtjes en Hij wees alle geweld van wapens af. Hij had geen soldaten die voor Hem vochten en degene die het zwaard voor Hem trok, kreeg een waarschuwing. Jezus Christus bracht geen nieuwe cultuur, geen revolutionaire veranderingen in kerkelijke’ clubjes. Ook was Hij geen wetenschapsmens, maar Hij bracht alleen met gezag de boodschap die naar Hem genoemd werd: het evangelie van Jezus Christus!
Een leer met gezag

Wanneer Jezus – naar het verhaal van Lucas 4:18-21 – voor het eerst in de kerkelijke wereld optreedt, wordt men ogenblikkelijk geconfronteerd met zijn leer. Het is het evangelie van Jezus Christus dat nog nooit op aarde gehoord was. Jezus bracht een leer met gezag, ‘want de heerschappij was op zijn schouder’. Johannes de Doper had al geprofeteerd: ‘Na mij komt Hij, die sterker is dan ik’. Jezus was gekomen om de werken van de duivel te verbreken. Voor het eerst na de zondeval werd het rijk van de duisternis op een doeltreffende en wettige manier bestreden door het Woord en de Geest van God. Hoe sidderde het rijk van de duisternis op haar fundamenten, toen voor het eerst in de geschiedenis van de mensheid, duivelen werden uitgeworpen door de Geest van God.
Gedoopt met Gods Geest

Jezus bezat de heerschappij over de onzienlijke wereld, omdat Hij met Gods Geest gedoopt was. Geest werd gesteld tegenover geest en Autoriteit tegenover autoriteit. Tijdens het oude verbond was onder de wetten bewezen, dat de menselijke geest niet tegen het geweld van de demonen was opgewassen. Deze werden wel actiever gemaakt, maar niet overwonnen. Men moest immers doen wat men niet wilde (Rom.7). Ook al hoort men 52 zondagen per jaar de wet ophoesten en bidt men 1.000 Wees Groetjes per dag; de Bijbelgordels en Rome blijven slaven.
Jezus, als eersteling van het nieuwe verbond, bestreed de demonen van zonde en ziekte door de Woorden van God en met de kracht van Gods Geest. Zijn Koninkrijk was niet van deze wereld en hoorde ook niet bij het oude verbond, want de minste in zijn Koninkrijk is meer en sterker dan de grootste van het oude verbond. De legioenen goede engelen die de Heer Jezus bijstonden, waren geen aankomende bollen in loopgraven, maar hemelse legers. Hij maakte de mensen echt vrij en stelde zijn engelen als gedienstige geesten om hen heen. Niemand drukte deze heerschappij van Jezus in de onzienlijke wereld beter uit in woorden dan de hoofdman te Kapernaüm. Deze vroeg aan Jezus zijn zieke knecht te genezen. De Heer wilde met de centurio meegaan, maar de hoofdman zei:
- ‘Heer, bespaar u de moeite, want ik ben het niet waard dat u onder mijn dak komt. Daarom ook achtte ik mij niet waardig om zelf naar u toe te gaan. Maar u hoeft maar te spreken en mijn knecht zal genezen zijn. Ook ik ben iemand die onder andermans gezag staat en zelf weer soldaten onder zich heeft en als ik tegen een soldaat zeg: “Ga!” dan gaat hij, en tegen een andere: “Kom!” dan komt hij, en als ik tegen mijn slaaf zeg: “Doe dit!” dan doet hij het’ (Lucas 7:6-8).
Deze heiden had de gelijkenissen over het Koninkrijk van de hemelen begrepen. Zijn antwoord was ook als een gelijkenis. Hij bedoelde: ‘wat ik ben in de zichtbare wereld, bent U in de onzichtbare wereld. U bent heer in de hemelse gewesten en de geestenwereld moet uw commando’s gehoorzamen’. Jezus was door het inzicht van deze Romein diep getroffen. Hij verwonderde Zich zo zeer, dat Hij tot zijn volgelingen zei: ‘Ik zeg jullie, zelfs in Israël heb ik niet zo’n groot geloof gevonden!’
Continu duivelen uitdrijven

Jezus kwam om de demonen van satan en zijn werken te verbreken: ‘Het juk dat op hen drukte, de stok op hun schouder, de zweep van de drijver, u hebt ze verbrijzeld’ (Jes. 9:3).Op aarde heeft de Heer Jezus getoond hoe Hij zijn heerschappij uitvoerde. Bladzij na bladzij vertellen de evangeliën van de bevrijdende en genezende wonderen van Jezus Christus. De Heer had geen medelijden met de satan en zijn horden, maar met ménsen. Hij ontfermt zich immers niet over gevallen engelen; dezen vluchten zelf naar de vuurpoel voor eeuwig. ‘Hij brak de zweep van de drijver en hanteerde Zelf een ijzeren scepter.’ Van Hem zeiden de mensen vol verbazing: ‘Wat zijn dat voor dingen die hij zegt? Hoe komt het dat hij het gezag en de macht heeft om onreine geesten zijn bevelen te geven zodat zij de mensen verlaten’ (Lucas 4:36).
Demonen naar het dodenrijk!
Jezus dreef continu duivelen uit. Hij was de betere en sterkere Simson. Deze richter was van zijn jeugd af aan steeds bij de vijanden van zijn volk te vinden. Hij zocht ze op en versloeg ze. Bij Lechi doodde hij met een ezelskaak zelfs duizend Filistijnen. Ook Jezus zocht zijn tegenstanders op. De godsdienstige ‘leiders’ verweten het Hem en zeiden dat Hij een vriend was van tollenaars en zondaars. Hij was dit ook, want Hij wilde deze mensen verlossen van de machten, die hen overweldigd hadden.
‘Wij zijn talrijk…’

In het land van de Gerasenen vond Jezus een bezetene, waarin een legioen boze geesten gevaren was. Simson overwon wel 1.000 vijanden, maar door Jezus’ machtwoord versloeg de Heer deze 6.000 demonen met hun legeraanvoerder en dreef ze uit. Hij sprak:
- ‘Zij die gezond zijn, hebben geen dokter nodig, maar zij die ziek zijn wel. Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars’.
- Hij verbrak in hen allen de werken van de satan. Men bracht een doofstomme bezetene tot Hem. Nadat de boze geest uitgevaren was, sprak de doofstomme (Matth.9:32).
- ‘Toen bracht men een blinde bij hem die bezeten was en die ook niet kon spreken en hij genas hem, zodat hij weer kon spreken en zien’ (Matth.12:22).
- Er lag een vrouw met zware koorts op bed. Een griep? Tyfeuze koortsen? Hij boog zich over haar heen en sprak de koorts bestraffend toe. Die verliet haar en meteen stond ze op’ (Lucas 4:39).
Een gebondene vrijgemaakt

Beeldspraak? Personificatie? Of realiteit?
Er komt een gelovige vrouw op sabbat de synagoge binnen. Achttien jaar heeft zij al een geest van zwakheid. Als een vampier zuigt deze demon haar levenskrachten weg. Jezus zei: ‘Mocht zij, die al achttien jaar door satan geboeid werd gehouden, op sabbat niet uit deze boeien worden losgemaakt?’ (Lucas 13:10-17). Jezus bond de vijand en ontbond ieder contact met het slachtoffer. Jezus vergeleek deze vrouw met een os of met een ezel, die vastgebonden was en daarom niet kon drinken. Eerst moest het touw losgemaakt worden, voordat het dier zich verzadigen kon.
De kleinste in het Koninkrijk van de hemelen is groter dan Johannes de Doper
De grote vergissing die gemaakt wordt, is dat men denkt dat ziekten en kwalen alleen in enkele gevallen maar in verband staan met satans demonen. Op deze manier maakt men de genezingen, die Jezus deed, tot incidentele handelingen en de machten, die uitgeworpen werden tot bijkomstigheden. Maar als Jezus bij een man in de synagoge een onreine geest uitwerpt, is dit geval een prototype, een eerste voorbeeld, van de genezing van ontelbaren, die door demonen bezet zijn. Jezus toonde de diepe oorzaak van de ziekte en de zonde en ook de manier waarop een mens verlost kan worden van zijn vijanden. Hij zei: ‘Als Ik door de Geest van God de boze geesten uitdrijf, dan is het Koninkrijk van God bij u gekomen’ (Matth.12:28). De redding van het mensdom ligt in handen van hen, die Jezus navolgers willen zijn en zijn opdracht uitvoeren: ‘In mijn naam zullen zij boze geesten uitdrijven’ (Mark 16:17).
Hoe is het toch mogelijk dat men in deze tijd bekende ‘reformatoren’ of ‘beroemde predikers’ noemt, die nog nooit duivelen hebben uitgeworpen? In dit opzicht staan dan deze mannen gelijk met de mensen in het oude verbond. De profeten legden de handen niet op zieken en Mozes dreef geen boze geesten uit en onder de boodschap van Johannes de Doper werden geen blinden ziend en wandelden geen verlamden, werden geen melaatsen gereinigd en gingen geen doven horen. Van deze grootste in het oude verbond zeiden de mensen: ‘Johannes deed geen enkel teken….’ (Joh.10:41).
- Daarom is de kleinste in het Koninkrijk van de hemelen groter dan Johannes de Doper, Elia en Mozes die niet vervult waren met Gods Geest. Ook groter dan een of andere ‘godsman’ in onze dagen, die bewust weigert in Jezus’ voetstappen te lopen en Hem na te volgen. Laat staan het enige Bijbelse Fundament in eigen leven heeft gelegd!
Jezus noemt in Marcus 16:17,18 de tekens van het Koninkrijk, die de gelovigen van het nieuwe verbond volgen. Het geloven in Jezus en het aanvaarden van zijn evangelie moet noodzakelijkerwijze gevolgd worden door tekens en wonderen.
De storm op het meer

De Heer was op reis naar het land van de Gerasenen om een mens van onreine geesten te bevrijden. Tijdens de overtocht stak een zware storm op, een van die beruchte valwinden van de bergen om het meer van Galilea; alles te verklaren uit het verschil tussen een barometrisch maximum en minimum. De wind deed de boot bijna kapseizen en de golven sloegen in het schip. Jezus sliep. De leerlingen kenden de elementen, maar zij hadden geen visie op de onzichtbare wereld. Zij waren bang en dachten dat zij zouden omkomen.
Wie veroorzaakte deze storm? De overste van de machten van de lucht (Ef.2:2)! Hij had het plan om Jezus te liquideren. De Heer sprak niet tot de donkere wolken en de bulderende wind, die het water hoog opzweepten, want die kunnen niet horen, maar zijn toorn richtte zich op de machten, die dit natuurverschijnsel veroorzaakten. Naar de golven en de wind kijkend, riep Hij bestraffend tot de demonen van satan, die wel gehoorzamen konden: ‘Zwijg, wees stil!’ God is niet de auteur van destructieve stormen!
Job en zijn ‘vrienden’

Wie veroorzaakte de zware storm uit de woestijn, die de feestvierende zonen en dochters van Job doodde? De duivel was bezig om Job alles wat hij bezat af te pakken. Hoewel erbij betrokken, was God niet in een geweldige stormwind, die bergen verscheurde en rotsen verbrijzelde; ook niet in het vuur, maar in het suizen van een zachte koelte (1 Koningen 19:9-18). God was in het ruisen van de moerbeitoppen; in de verkwikkende avondwind, zoals in de hof van Eden. Op bevel van Jezus Christus ging de wind liggen en het werd volkomen stil. Extreem? Waanzinnig? Of een juist inzicht in de ware vijand van de mens in alle omstandigheden en alle benauwdheden?
De realiteit van slangen en addergebroed
Tijdens een toespraak van de Heer Jezus ontstond in de synagoge van Nazareth een grote opschudding. Alle aanwezigen waren boos. Diep gekwetst waren ze in hun ‘kerkelijk besef’: ‘Ze sprongen op en dreven hem de stad uit, naar de rand van de berg waarop hun stad gebouwd was om hem in de afgrond te storten’. Had de Mensenzoon een lijfwacht om Hem bij te springen? In de geest bond Jezus de wrede demonen van onrust, moordlust en toorn. ‘Maar hij liep midden tussen hen door en vertrok’.
- Wanneer Jezus tot de leiders van het volk zei: ‘Jullie slangen, jullie zijn addergebroed’, was dit geen metafoor of een scheldpartij, maar een huiveringwekkende realiteit.
- Johannes de Doper en Jesaja zagen dezelfde demonen in dezelfde gedaante (Matth.3:7 en Jes.59:5). Onverbiddelijk klonk het: ‘U hebt de duivel tot vader en wilt de begeerten van uw vader doen’ (Joh.8:44).
Demonische legers

Als vandaag de dag in de geest demonen gezien worden met gestalten van dierlijke monsters, is dit hetzelfde als wat Johannes op Patmos zag: sprinkhanen, schorpioenen, kikvorsen, een draak en afschuwelijke wezens. Hun valsheid, macht, wreedheid, sluwheid en weerzinwekkendheid worden uitgedrukt door hun gedaante en zijn bittere werkelijkheid. Wanneer Jezus over de geest van het materialisme spreekt, geeft Hij deze een naam. Hij waarschuwt degenen die door gelddorst bezeten zijn: ‘Niemand kan twee heren dienen’. ‘Je kunt niet God dienen én Mammon!’ (Matth.6:24). Was de apostel Petrus in een paniekstemming toen hij zijn Meester verloochende? Dat zou zomaar kunnen. Hij deed wat elk mens in een ogenblik van depressie zou kunnen doen. Maar de Heer had al gezegd: ‘Simon, Simon, weet dat satan jullie voor zich heeft opgeëist om jullie als graan te zeven’.
Het verraad van Judas

Jezus onderkende de strijd en de vijand. Zo ook in Judas, die Hem verraden zou. Deze was zo met de demonen verbonden, dat de Heer zei: ‘Een van u is een duivel’. Dan komt de tijd dat de Vader de Zoon overgeeft aan de macht van de vijand. Dan zegt Jezus: ‘Dit is uw uur en de macht van de duisternis’ (Lucas 22:53). Als er staat: ‘Overgeleverd om onze zonden’, betekent dit meer dan een toelaten van de arrestatie door de kerkelijke en wereldlijke overheid. Het vlekkeloze Lam van God werd overgegeven aan de demonen van de duisternis. Zo werd Hij tot zonde en ziekte gemáákt. In de Olijvenhof werden de demonen niet gebonden en daarom weken zij niet. Dikke duisternis hing over Gethsémane en Golgotha, een concentratie van álle demonen van satan. De hemel werd zwart van de miljarden demonen.
De machten ontwapend én ontmaskerd
Op weg naar de plaats van terechtstelling bleef de Heer met zijn denken in de hemelse gewesten. Als de grote massa diep ontroerd bij dit onschuldig lijden zich op de borst slaat en over Jezus jammert, richt de Meester Zich tot de vrouwen en wijst hij haar op het naderende verderf: ‘Want als dit gebeurt met het jonge hout, wat zal het verdorde hout dan niet te wachten staan?’ (Lucas 23:31). Wie zijn dat ‘verdorde hout’ en wat bedoelt de Heer hiermee? Het antwoord is: ‘Als de duivelse machten Mij (die in onafgebroken gemeenschap met de levende God leeft) zo doen lijden, wat zullen zij dan doen met een dood kerkvolk, dat geen enkel contact meer heeft met het waarachtige leven? Dat zelfs bewust demonenblind is?’ David zag in de geest deze felle aanvallen op zijn zoon en schreeuwde het uit: ‘Een troep stieren staat om mij heen, buffels van Basan omsingelen mij; zij sperren hun muil naar mij open, roofzuchtige, brullende leeuwen’ (Ps.22:13-22).
Wat wisten de hogepriester en de raad van de onzienlijke wereld? Wat begrepen de soldaten van de strijd, die in de hemelse gewesten woedde? Zij wisten immers niet wat zij deden en waarvoor zij gebruikt werden. Als de kerkelijke en politieke machthebbers hemelse kennis en wijsheid bezeten hadden, ‘zouden ze de Heer die deelt in Gods luister niet hebben gekruisigd!’ (1 Cor.2:8). Gods Zoon (en niet een derde deel van een verzonnen godheid) werd overgegeven aan de woeste dieren, maar, halleluja, de leeuw uit Juda’s stam overwon! ‘Hij heeft zich ontdaan van de machten en krachten, hij heeft hen openlijk te schande gemaakt en in Christus over hen getriomfeerd’ (Col.2:15). In deze overwinning ligt onze zegen. Ook wij zullen als koningen heersen op de aarde. Hij zei:
- ‘Ik heb jullie de macht gegeven om slangen en schorpioenen te vertrappen en om de kracht van de vijand te breken, zodat niets jullie kan schaden’ (Lucas 10:19).