HEILIG, maar … nog NIET opnieuw geboren!
Vaders en moeders die met het eeuwig evangelie in aanraking komen, worden onmiddellijk geconfronteerd met de Bijbelse doop in water. Velen van hen schrikken dan even terug, omdat zij het gevoel hebben dat zij hun kinderen iets kostbaars ontnemen als zij breken met de babybesprenkeling, wat geen Bijbelse doop is. Goed, het mag dan waar zijn dat alleen de doop door onderdompeling, op persoonlijk geloof, Bijbels is, maar toch zijn sommige ouders stiekem toch maar wát dankbaar dat zij hun kleintjes direct na de geboorte in de kerk hebben gebracht om besprenkeld te worden. Want die paar druppeltjes water geven je toch zo’n ‘gerust gevoel’. Je hebt dan de zekerheid dat je ‘iets’ gedaan hebt voor het geestelijke welzijn van je kindje …
Alleen zij die zelf een baby hebben gekregen én in de Heer geloven, kunnen dit verlangen van zo’n vader en moeder wel begrijpen. Zulke ouders willen immers het allerbeste voor hun kinderen. Maar ook veel onbekeerde ouders laten hun kinderen besprenkelen, al zien zij de kerk vaak meer van buiten dan van binnen. Ook de angst dat het kind voor eeuwig verloren gaat als het niet binnen 8 dagen wordt bedruppelt, speelt een grote (rooms katholieke) rol:
- “Als iemand beweert dat het doopsel facultatief is, d.w.z. dat het doopsel niet noodzakelijk zou zijn voor de zaligheid, die zij vervloekt..!” (canon 5).
Zelf hebben ze eigenlijk geen inzicht in wat zij geloven, maar heel vaag beseffen zij dat hun kleine kindje een geschenk van God is. Daarom willen zij dat kleine mensje geestelijk niets tekort doen. Het doet immers zo ‘koud’ aan als zij hun kinderen niet laten ‘dopen’. Net alsof zij hun kinderen een zegen wil onthouden. Onlangs nog zei een jonge moeder:
- ‘Ze vinden het bij ons op het dorp toch zó erg dat wij onze jongste niet laten dopen. De mensen vragen gewoon: “Is dat nou het kind dat niet gedoopt is..?” De mensen doen net alsof dat kind een besmettelijke ziekte heeft en wij worden genegeerd als paria’s.
Moeten baby’s gedoopt worden?
Ouders lijken door de babybesprenkeling gerustgesteld, maar het is een valse geruststelling. Want u moet zich afvragen wat de Bijbel nu eigenlijk zegt. Want dáár gaat het toch alleen om? Niet wat de mensen zeggen en nog minder wat ouders ‘voelen’, maar wat God zegt. Dat alleen is doorslaggevend. De apostel Paulus zegt duidelijk in 1 Corinthe 7:14:
- ‘Want de ongelovige man hoort dankzij zijn vrouw aan God toe en de ongelovige vrouw dankzij haar man ook. Zou dat niet zo zijn, dan zouden uw kinderen onrein zijn. Maar nu zijn ze geheiligd’.
Weet u wat u moet doen, zodra u het er moeilijk mee hebt dat uw kind niet gedoopt is? Neem een stuk papier en schrijf daar met grote letters op: ‘MIJN KIND IS HEILIG!’ Is dat niet iets geweldigs? U leeft in een zondige, onreine wereld. Maar tussen al dat onheilige, hebt u een heilig kindje mogen ontvangen! Wat een geweldig voorrecht voor iedere gelovige vader en moeder. Ga God toch loven en danken voor die heerlijke genade. Want Hij is een God voor u én uw kinderen!
- “Inderdaad’ zegt er nu iemand, ‘dat ben ik volkomen met u eens… Maar daarom moeten onze kleintjes ook besprenkeld worden…”
O ja? Maar in de Bijbel wordt de doop het bad van de nieuwe geboorte genoemd (Titus 3:5). U wilt toch niet beweren, dat een pasgeboren baby zich van die nieuwe geboorte bewust is? In 1 Corinthe 7 noemt de apostel Paulus de kinderen van de gelovigen in één adem met de ongelovige man van een ongelovige vrouw. Zo’n ongelovige man is toch ook niet opnieuw geboren? De nieuwe geboorte gebeurt pas nadat men een persoonlijke beslissing voor Christus heeft genomen. Toch is zo’n ongelovige man ‘geheiligd’ in zijn gelovige vrouw. Want de Heer heeft hen samen apart gezet!
‘Heilig’ betekent: apart gezet: Een ongelovige man die met een christelijke vrouw is getrouwd, wordt door de Heer afgezonderd. Hij deelt – hoewel hij zijn hart (nog) niet aan Jezus heeft gegeven – toch al in de beschermende liefde van God. Want God heeft hem en zijn gelovige vrouw omtuind met een muur van genade.
Beste lezer, als uw man of vrouw (nog) niet voor Jezus heeft gekozen, wilt u dan deze waarheid uit de Woorden van God gaan geloven? Wanneer u het eigendom van Jezus bent, is de Heer met u en betrekt Hij uw (nog) onbekeerde man of vrouw in zijn zegeningen. Op grond van het Woord van God kan ook een gezin dat geestelijk gebroken is, een werkplaats van Gods Geest worden. Vol vrijmoedigheid mag u immers vasthouden aan de belofte: ‘U en uw huis’ (Hand.16:31). Eén gelovige verandert een heel gezin. Eén gelovige die het werkelijk waagt met Gods beloften, betrekt alle overige gezinsleden in de zegen van God!
U mag ook de Heer bidden of Hij het wonder van de nieuwe geboorte al vroeg in de levens van uw kinderen wil bewerken. Want al is uw kind heilig in Gods oog, toch zal ook hij eenmaal Jezus Christus persóónlijk moeten aanvaarden als zijn Heer, Redder en Verlosser (Joh.1:12). Wat zou het een groot cadeau zijn als zij op een goede(!) dag u komen vertellen dat zij hun hart aan Jezus heeft gegeven. Dan – maar niet eerder – zullen ook zij met Jezus begraven mogen worden. ‘Door de doop in de dood’ (Rom.6:4).
Het opdragen van uw kinderen aan de enkel goede God
Wat is het een voorrecht om zo’n kind, dat u van de Heer ontvangen hebt, in het midden van de gemeente aan Hem op te dragen. Niet om ‘gedoopt’ te worden. Die handeling zou immers zonder inhoud zijn, omdat er bij de babybesprenkeling nog geen geloof aanwezig is. In het midden van de gemeente mag u met elkaar belijden dat het waar is wat de Heer Jezus gezegd heeft: ‘Van hun is het koninkrijk van de hemelen’. Wie zijn kindje zo, in het midden van de gemeente, in de liefdevolle armen van de Verlosser heeft gelegd, zal zich nooit meer laten wijsmaken dat dit kindje iets mist!