Johannes doopt Jezus
Alle vier evangelisten in het Nieuwe Testament geven veel aandacht aan de doop van Johannes. Naast de geslachtsregisters en de verhalen over de geboorte van Jezus en zijn kinderjaren, neemt Johannes de Doper en zijn doop een belangrijke plaats in op de eerste bladzijden van het Nieuwe Testament. In de synoptische evangeliën (Mattheüs, Marcus, Lucas) vinden wij ook driemaal het verhaal van de discussie met de overpriesters en de oudsten, waarbij Jezus de critici het zwijgen oplegde met de vraag: ‘Vanwaar was de doop van Johannes? Uit de hemel of uit de mensen? En zij overlegden met elkaar en zeiden: Als wij zeggen: Uit de hemel, zal Hij tot ons zeggen: Waarom hebt u hem dan niet geloofd? Maar als wij zeggen: Uit de mensen, zijn wij bang voor de menigte, want zij houden allen Johannes voor een profeet’ (Matth.21:23-27). Hier versloeg Jezus zijn vijanden door zijn inzicht en helderheid van denken. Alleen de kleine groep leiders loochende toen de ware doop van bekering, belijdenis van zonden, vergeving van schuld en afwassing van ongerechtigheid, afgebeeld door de onderdompeling van de dopeling IN water.
De volwassendoop in water, eeuwenlang gehaat
Nu is het anders: De meerderheid van de kerken aanvaardt deze doop al eeuwen niet meer. Ze huichelen mee met de satan, om zowel de onderdompeling én de babybesprenkeling toe te staan. Iedere christen zou daarom stil moeten staan bij de doop van Jezus door Johannes in het water van de Jordaan. Het was de eerste stap van de Heer Jezus in zijn openbare bediening. Jezus liep van Galiléa naar de Jordaan om zich te laten dopen. Dit was een afstand van bijna 100 kilometer. Daarom moesten de motieven die Hij hiervoor had, wel erg belangrijk zijn. Ook vandaag zijn er dopelingen die grote afstanden moeten overbruggen naar een gemeente, waar zij zich op dezelfde manier als Jezus kunnen laten dopen. Dit, omdat alle kerken immers fanatiek het voorbeeld van Jezus Christus blijven afwijzen.
Met een prachtig teken bevestigde de Vader de doop van zijn Zoon! De Geest van God daalde op Hem als een duif. Bij deze daad van gehoorzaamheid werd Jezus op bijzondere wijze verheerlijkt. Zijn doop werd door een goddelijke bevestiging boven de normale gebeurtenissen uitgetild, toen de Vader zei: ‘Dit is mijn geliefde Zoon. In Hem vind Ik vreugde’ (Matth.3:17). Jezus’ doop was gericht op de weg die Hij gaan moest om alle gerechtigheid te vervullen, dus gericht op zijn sterven om onze zondeschuld te betalen en zijn opstanding, zodat wij door zijn kracht als rechtvaardigen zouden kunnen leven (Rom.4:25). In de doop van Jezus Christus IN het water van de Jordaan zou voortaan iedere gelovige zijn voorbeeld vinden. Ook u mag de weg van sterven en opstanding mét Hem gaan. Door Zich te laten dopen, aanvaardde Jezus dat deze weg nodig zou zijn om deel te hebben aan het nieuwe verbond en aan het Koninkrijk van God.
‘De losprijs door Jezus betaald aan satan’ (Matth.13:35).
Sion zou door recht verlost worden. Toen Jezus uitriep: ‘Het is volbracht,’ werd aan deze gerechtigheid voldaan. Hij verklaarde toen dat zijn verlossingswerk beëindigd was. Door zijn doop getuigde Jezus dat Hij bereid was de weg van het kruis te gaan om de mens te verlossen. Zoals Hij Zich later in zijn kruisdood zou identificeren met de zondaar, zo deed Hij dit ook nu al in zijn doop:
- ‘Als mens van God (zijn Vader) heeft Hij Zich vernederd en is gehoorzaam geworden tot de dood, ja, tot de dood aan het kruis’ (Fil.2:8).
Jezus werd niet toevallig gekruisigd, maar Hij stierf vrijwillig de vloekdood, zoals Hij Zich ook vrijwillig door Johannes liet dopen. In zijn doop gaf Hij Zich over voor de zondaar, die zich met Hem zou laten begraven door de doop in zijn dood (Rom.6:3). De doop van Jezus was niet plaatsvervangend, want dan zouden de gelovigen niet meer gedoopt moeten worden, maar Hij was een voorbeeld voor allen die Hem geheel willen volgen (Marcus 16:16). Jezus was in alles de eerste van veel broers en zussen, ook met zijn doop IN water.
Géén baby en kinderbesprenkeling!
Jezus liet Zich door Johannes dopen ook al had deze van het sanhedrin hiervoor geen bevoegdheid gekregen. Johannes besprenkelde geen baby’s en kinderen. Men bracht deze later tot Jezus, zodat Hij ze kon omarmen, de handen opleggen en zegenen. Jezus werd dan ook niet als baby naar de Jordaan gebracht, maar toen de tijd gekomen was, kwam Hijzelf tot Johannes met het verzoek om gedoopt te worden, net als alle andere volwassenen. Dit is de goddelijke regel. Johannes protesteerde echter en probeerde Hem ervan te weerhouden. Hij zei: ‘Ik heb nodig door U gedoopt te worden maar nu komt U tot mij?’ Jezus loste de problemen van Johannes op door te zeggen: ‘Laat Me begaan, want op deze manier moeten we alles doen wat God van ons wil en wordt alle gerechtigheid vervuld’ (Matth.3:14,15).
Johannes, die een rechtstreekse opdracht van God had ontvangen om gelovigen te dopen, was waarschijnlijk zelf niet gedoopt, anders had hij dit verzoek niet gedaan. Wanneer Jezus antwoordt dat op deze manier alle gerechtigheid vervuld wordt, duidt Hij hiermee aan dat de doop ook voor ieder van zijn volgelingen van groot belang is, om zo hun gerechtigheid vol te maken. Wanneer zij zich niet laten dopen, blijven zij in ongehoorzaamheid ergens steken op de weg van de gerechtigheid. Johannes dompelde Jezus onder IN het water van de Jordaan, want er staat: ‘Zodra Jezus gedoopt was en uit het water kwam…’ (Matth. 3:16). ‘En direct, toen Hij uit het water opsteeg…’ (Marc.1:10).
Wanneer Jezus zegt ‘op deze manier’, bedoelt Hij dat dit de manier is, waarop gedoopt moet worden. Hij werd IN water gedoopt en na zijn doop steeg Hij op uit het water. Deze Bijbelteksten beschrijven zeer duidelijk wat het woordje dopen betekent. Een christelijke doop moet gebaseerd zijn op wat Jezus Christus zelf leert en niet op een of andere doopformulier! Jezus’ doop kent alleen de doop door onderdompeling. Daarom mogen wij geen andere manier van dopen toestaan. Het Griekse woord ‘baptizo’ betekent volgens de woordenboeken onderdompelen. Luther zei:
- ‘De uitdrukking baptizein is een Grieks woord. Het kan het beste weergegeven worden door dopen. Wij dopen iets in water, zodat het geheel door water bedekt zal worden’.
- Zelfs Calvijn, de moordenaar van opnieuw geboren christenen, zei: ‘Het woord dopen betekent onderdompeling’.
- Dr. G. de Ru concludeert in zijn boek ‘De kinderdoop en het Nieuwe Testament’ bij de behandeling van de werkwoorden baptein en baptizein: ‘De doop is dus oorspronkelijk een doop door onderdompeling.’
Jezus steeg op uit het watergraf als eersteling van de nieuwe schepping en als eerste van veel broers en zussen. Wilt u ook ‘op deze manier’ gedoopt worden? Wilt u Jezus volgen? Wie alleen maar met enkele druppels water besprenkeld werd, is niet gedoopt. Het besprenkelen van baby’s is een grote leugen van satan. Geleerde theologen schrijven dikke boeken om de babybesprenkeling te rechtvaardigen, terwijl de Bijbel er geen woord over zegt. Zelfs de proselietendoop in Israël wordt erbij gehaald om aan te tonen, dat baby’s en kinderen gedoopt moeten worden. Ook hiervoor vindt men geen steun in de Bijbel, maar bij enkele rabbijnse geschriften uit de tweede eeuw na Christus. Dr. G. de Ru merkt in verband met deze proselietendoop op:
- ‘In de eerste plaats vinden wij hier dus, net als in de oudste christelijke gemeenten, de volledige onderdompeling.’
Wij kunnen ons voorstellen dat het mogelijk was om ook kinderen van proselieten (pas bekeerde heidenen) te dopen, want men werd in het oude verbond ingelijfd vanwege de band met het voorgeslacht. Geheel anders ligt dit in het nieuwe verbond. Ook hier worden ‘kinderen’ gedoopt. Maar dezen zijn ‘niet uit bloed, noch uit de wil van het vlees, noch uit de wil van een man, maar uit God geboren’ (Joh.1:13). Het kindschap van God in het nieuwe verbond is ‘zonder vader, zonder moeder, zonder stamboom’. Hierin is de gelovige aan de Zoon van God gelijk gesteld (Hebr.7:3). Door het kindschap van God wordt men burger van het nieuwe Jeruzalem, van het onzienlijke Koninkrijk van God. Het is onmogelijk dat vlees en bloed dit Koninkrijk kunnen erven. God bevestigt in het nieuwe verbond zijn belofte (van de Geest) aan ieder opnieuw geboren(!) kind (Gal.3:7 en 14; Hand.2:39). Vanuit die gedachte kan men zingen: ‘Het verbond met Abraham zijn vrind, bevestigt Hij van (opnieuw geboren) tot (opnieuw geboren) kind’ (Psalm 105). Ieder die door het geloof is ingegaan in het Koninkrijk van God, geeft daarvan op aarde getuigenis door zich te laten dopen IN water.
Alle gerechtigheid vervullen
Aanvankelijk weigerde Johannes in te gaan op het verzoek van Jezus om Hem te dopen. Hij sprak immers over een doop op grond van bekering en belijdenis van zonden. Wanneer hij dit principe vasthield, konden de rollen beter omgedraaid worden en Jezus hém dopen. Maar de Heer antwoordde hem:
- ‘Laat Mij begaan, want op deze manier wordt alle gerechtigheid vervuld’ (Matth.3:15).
Johannes mocht Jezus dopen. Jezus zei: ‘Het past ons dit samen te doen’. De Heer bedoelde dat Hij het werk van Johannes zou overnemen en – door Jezus te dopen – mocht Johannes het nieuwe verbond inleiden. Samen zetten zij de eerste stappen op de nieuwe weg in het Koninkrijk van God. Dit is de onzienlijke, de hoge weg in de hemelse gewesten.
De breuk met het oude verbond werd door deze daad van Johannes volkomen. Het oude verbond was immers van de aarde, maar het nieuwe verbond is van de hemel, de onzienlijke wereld. Wat de voorloper begonnen was, zou Jezus voltooien. Het natuurlijke hield op en het bovennatuurlijke of hemelse begon. Zij gingen samen alle gerechtigheid vervullen. Johannes en Jezus symboliseerden in deze doop de hele weg die God Zich had voorgesteld om de mens te verlossen, dat wil zeggen vrij te maken van het rijk van de duisternis en over te zetten in het Koninkrijk van God. Met deze doop begint het Koninkrijk van God te functioneren. Dan gaan ook de krachten van de onzienlijke wereld werken: Gods Geest daalt neer, demonen worden uitgedreven, zieken worden genezen en gebondenen worden bevrijd.
Jezus is later regelmatig teruggekeerd naar de plaats waar Hij door Johannes werd gedoopt. Veel mensen hebben daar later in Hem geloofd en zij zeiden: ‘Johannes deed wel geen enkel teken, maar alles wat Johannes van Deze zei, was waar’ (Joh.10:40-42). In het nieuwe verbond kan het opnieuw geboren kind van God wandelen naar het recht van God en de wetten van het Koninkrijk. De doop van Johannes sprak over zonden belijden en schuldvergeving. De doop van Jezus reikte verder en dieper. Jezus werd gedoopt om ‘alle gerechtigheid te vervullen’. Hij bracht de doop in verband met de gerechtigheid of de rechtvaardigheid van het geloof. Alleen gerechtvaardigde mensen laten zich dopen. Petrus zei erover dat de doop een gebed is van een goed geweten (1 Petr.3:21). Bij de doop wordt dus bewust het nieuwe leven aanvaard. De dopeling wordt met Christus gedoopt. Hij is ook met Christus opgestaan en erfgenaam van God en mede-erfgenaam van Jezus Christus geworden:
- ‘Wij naderen tot Hem met een waarachtig hart, in volle zekerheid van het geloof, nu ons hart gereinigd is van een slecht geweten en ons lichaam gewassen is (met het bloed van Jezus Christus) met rein water’ (Hebr.10:22).
Wanneer hij opstaat uit het watergraf, belijdt hij niet dat hij ‘zondaar is tot de dood’, zoals de erfzondeleugen leert, maar hij belijdt zijn rechtvaardigheid in relatie met Jezus Christus. Vanuit dit levensbeginsel kan hij de zonde overwinnen. Het kind van God overwint niet door een belijdenis van zijn slechtheid, maar door te aanvaarden dat hij ‘samengegroeid is met wat gelijk is aan zijn dood’ en bij zijn opstaan uit het watergraf dat hij ‘samengegroeid is met wat gelijk is aan zijn opstanding’ (Rom.6:5). Wie gelooft, aanvaardt dat ‘alle gerechtigheid’ in hem of haar tot stand kan komen en vanuit dit geloof laat hij zich dopen.
In zijn doop gaf Jezus getuigenis van het kindschap van God, hoewel Hij dit door geboorte al gekregen had als Gods enig geboren Zoon. Een stem uit de hemel bevestigde dit met de woorden: ‘Dit is mijn geliefde Zoon, in Hem vind Ik vreugde’ (Matth.3:17). Zij die Hem in het watergraf volgen, zullen ook getuigenis geven van het kindschap van God, maar dan wel door de nieuwe geboorte gekregen.
- Baby’s en kinderen missen de gerechtigheid die door het geloof gekregen wordt en bij hen kan men alleen spreken van een natuurlijke geboorte. De babybesprenkeling is daarom nietszeggend. Het is een zinloze handeling, want alleen opnieuw geboren mensen hebben deel aan het nieuwe verbond!